شکوه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۲۰ - از بس که مرا بخت زبون شور برآمد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۷۹ - دهد مرغ دلم را عزم پرواز سلیم تهرانی قصاید شمارهٔ ۱ - در مدح حضرت امیرالمؤمنین علی جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۹۱ - فتاد تا دلم آن مست شوخ و شنگ شکست جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۳۹ - نخست از پهلوی خود دید آفت ها دل تنگم جویای تبریزی غزلیات شماره ۸۹۵ - گلگشت چارباغ برو دوش کرده ایم جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۵۲ - آشفته زلف را زصبا می کنی، مکن! جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۱۳ - چون سر راه تو گیرم دادخواه از دست تو جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۸۵ - از پای فکنده است مرا محنت و غم، های!‏ جویای تبریزی رباعیات شماره ۴ - یارب چه شد آن دلبر دل سخت مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲ - ای داده زآستان خود آورارگی مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۸ - هوای دیدنت ای ترک تند خوست مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵ - اگرچه از رخ خود چشم بسته یی ما را اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۱ - پای بوس آن بت سنگین دل یا قوت لب اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲۳ - سرومن، صد خارم از دست تو در پا رفته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۸۵ - تو باغ حسنی و صد عندلیب زار تراست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۶۱ - قومی نشسته با تو و می نوش میکنند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۰۹ - ای خلق جهانی همه مست طرب از تو اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸۲ - هان ای خضر که آب بقانوش کرده یی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸۴ - عالمی را تو بشوخی دل و جان سوخته یی