شکوه

جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۳۹۶ - ای مردمک دیده تا کی کنی این بیداد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۰۰ - اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۲۰ - فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۲۴ - نگردانی به وصلم یک زمان شاد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۳۴ - نگار من دلی چون سنگ دارد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۴۴ - نگار از حال زارم غم ندارد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۸۸ - دلبر برفت و بر دل تنگم نظر نکرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۸۹ - ای مسلمانان فغان کان یار من یاری نکرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۰۱ - ز مهر روی خوب تو دلم دل بر نمی گیرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۵۵ - گفتم ای دل مگرش مهر و وفایی باشد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۷۹ - چرا ز وصل تو کامم روا نمی باشد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۱۹ - دلبر چه کرد با من مسکین مستمند جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۲۳ - باشد که درد ما به تفقّد دوا کند جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۲۵ - عاقبت درد من خسته سرایت بکند جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۶۱ - جهان را دولت و بختی جوان بود جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۶۹۹ - بر دلم جز جفا نمی آید جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۱۲ - نصیب دشمنم بادا چنین عید جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۴۳ - دل به جان آمد ز دست جور یار جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۸۴۵ - دادم به دستت مسکین دل ریش جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۹۳۸ - نگار ماه روی سرو قدم