شماره ۳۰ - ساقیا تا کی غم دوران گدازد تن مرا؟
شماره ۲۸۹ - شبهای هجر خواب به چشم پر آب کو؟
شماره ۳۴ - چون گشت به پا قصر شهنشاه زمین
شماره ۳۶ - ز آن یار جفا جو که وفا دیده که من؟
شماره ۹ - مستغرق بحر غم عشقیم نگارا
شماره ۱۱ - مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا
شماره ۱۶ - از چه می داری نگارینا بدین زاری مرا
شماره ۱۷ - بر مثال نامه بر خود چند پیچانی مرا
شماره ۲۰ - به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را
شماره ۳۸ - تا تو از لب کرده ای درمان ما
شماره ۴۷ - افتاده در دلم ز دو زلف تو تابها
شماره ۵۳ - ای خجل از شرم رویت آفتاب
شماره ۱۶۰ - سهی سرو مرا بالا بلندست
شماره ۲۱۵ - چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست
شماره ۲۳۴ - ندانستم که اهلیت گناهست
شماره ۲۸۳ - از مهر منت به دل اثر نیست
شماره ۲۹۹ - به درد ما بجز از وصل تو دوا خوش نیست
شماره ۳۵۱ - پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت
شماره ۳۶۸ - فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت
شماره ۳۸۵ - چرا با ما چنینی بی عنایت