شماره ۹۲ - خامه را پیدا شد از حرف تو در دل اضطراب
شماره ۱۰۷ - مدعی گر نکند بحث سخن دلگیر است
شماره ۱۱۳ - به بوی خرقه گلم در چمن عنانگیر است
شماره ۱۲۳ - تا سحر امشب شراب ناب می باید گرفت
شماره ۱۲۴ - صد نشان خاک مرا از اثر عصیان است
شماره ۱۲۶ - خزان ببین که چمن را چگونه جان داده ست
شماره ۱۲۹ - جهان بر خود مرا واله گرفته ست
شماره ۱۳۲ - میخانه ی ما چون طرب آباد بهار است
شماره ۱۳۳ - در چمن چون لاله می بی باک می باید گرفت
شماره ۱۳۷ - نوبهار است و چمن در پی سامان گل است
شماره ۱۴۸ - دلم همیشه ز آشوب عشق بی تاب است
شماره ۱۵۱ - روی نیکوی ترا تندی خو در کار است
شماره ۱۶۲ - بیا که صحبت مرغان بوستان گرم است
شماره ۱۷۲ - سحر به سوی چمن یار چون شمال گذشت
شماره ۱۷۴ - پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیست
شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست
شماره ۱۹۰ - سامان شادمانی و برگ طرب کجاست
شماره ۱۹۱ - سبزه ی خطش دمید و روزگار عاشقی ست
شماره ۱۹۳ - بیا که بی لب لعل تو بس که پیر شده ست
شماره ۲۰۱ - دلا ز دام صفیری به گلستان بفرست