طبیعت

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۹۴ - ابر چشمم چون به عزم گریه دامان بشکند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۹۹ - شد بهار و شمع با گل آشنایی می کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۷ - دلم آشفتگی در کار هرکس دید، می لرزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۸ - شد بهار و باغبان دیگر در دکان گشود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۹ - باغبان خلد از گلزار ما گل می برد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۱۷ - نوبهار است و جنونم سوی هامون می کشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۲۱ - آنکه در پیری می عشرت به ساغر می کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۰ - خراب لعل لبت کی شراب می گیرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۵ - قفس ترا چو خوش افتاد به ز باغ بود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۶ - مژگان من وظیفه ی خوناب می خورد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۰ - قدح بر چشمه ی خورشید در جوهر شرف دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۳ - بلبل ما ناله بر آهنگ غربت ساز کرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۷ - همچو مرغ از دست من پیمانه ی مل می پرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۲ - دلم چو لاله در اطراف باغ می رقصد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۳ - از گریبان سر نیاوردم برون تا چاک شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۷ - نوبهار آمد که روی باغ را گلگون کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۲ - در چمن ای گلرخان تا چند منزل خوش کنید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۰ - چون مست من سوار به عزم شکار شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۱ - ز دام عشق کی آزادی ام هوس باشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۴ - جلوه را زیور نباید چون به آیین می رود