شماره ۲۶ - چشم از دو جهان دوخت تماشای تو ما را
شماره ۲۹ - در طاعت و عشرت بقرارست دل ما
شماره ۳۰ - که برفروخت بمی چهره آفتاب مرا
شماره ۳۱ - بسوی من نظر مهر نیست ماه مرا
شماره ۳۳ - آنکه بتیزی زبان نرم کند ادیب را
شماره ۳۴ - بد نمیآید هلاک دوستان خوب مرا
شماره ۳۶ - گر بشمشیر جفا پاره کنی سینه ی ما
شماره ۳۷ - نخواهد گشت خالی ساغر می شادکامان را
شماره ۴۰ - ای بر دلم زوعده ی خام تو داغها
شماره ۴۱ - چندم خراشی از سخن تلخ سینه را
شماره ۴۲ - مدامت چهره گلگون از شراب لاله گون بادا
شماره ۴۳ - بسوز ای شمع خوبان عاشق دیوانه ی خود را
شماره ۴۵ - آه کامشب دیده ام خوابی که میسوزد مرا
شماره ۴۶ - بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا
شماره ۴۸ - زهی سرسبزی از سرو بلندت تاج شاهی را
شماره ۵۰ - مستانه برون تاخته یی توسن کین را
شماره ۵۱ - روزی که تن ز جان شود و جان ز تن جدا
شماره ۵۲ - دلا تا کی هوای گشت باغ و می شود ما را
شماره ۵۶ - دگرم ز روی ساقی چه گلی شکفت امشب
شماره ۵۷ - دهی حیات ابد این دم از تو نیست عجب