شماره ۱۳۱ - تا به سودای تو دل را عشق و همّت یار شد
شماره ۱۳۲ - تا به کی چشم تو جز غارت دینها نکند
شماره ۱۳۳ - تا به کی نقد دلم صرف غم هجران شود
شماره ۱۳۵ - تا جان ز وفای دهن تنگ تو دم زد
شماره ۱۳۸ - تا خطت خود را به سودای خطا خواهد کشید
شماره ۱۴۰ - تا دلم شیوهٔ آن زلف دوتا می داند
شماره ۱۴۲ - تا ز خاک قدمت باد خبر می آرد
شماره ۱۴۴ - تا زلف تو دلم را پا بستهٔ بلا کرد
شماره ۱۴۵ - تا زلف رهزن تو ز عنبر کمند کرد
شماره ۱۴۷ - تا کافر چشمت ز مژه عزم سپه کرد
شماره ۱۴۸ - تا گرد عارض تو خط سبز بردمید
شماره ۱۴۹ - تا گلشن از طراوت روی تو یاد داد
شماره ۱۵۰ - تا نخست از طرف عشق تو فرمان نرسید
شماره ۱۵۱ - تا نشد زلفت پریشان وقت ما برهم نزد
شماره ۱۵۲ - ترک چشمت بی سپاه حُسن خنجر می زند
شماره ۱۵۴ - چشمت آزار ما چه می خواهد
شماره ۱۵۶ - چنین که چشم تو پروای دادخواه ندارد
شماره ۱۵۷ - چو زلف بی قرارش قصد جان کرد
شماره ۱۵۸ - چو سرو هر که در این بوستان هوای تو کرد
شماره ۱۵۹ - چو عطّار صبا در چین زلفت مشگ می بیزد