شماره ۱۰۲ - اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود
شماره ۱۰۴ - اگرچه دل نصیب از چشم شوخت مکر و فن دارد
شماره ۱۰۵ - اگر چه صاحب معنی همه هنر باشد
شماره ۱۱۰ - ای لبت کام دل بی سروسامانی چند
شماره ۱۱۱ - ای آنکه به جور از تو تبرّا نتوان کرد
شماره ۱۱۲ - با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
شماره ۱۱۳ - باد از هوای کوی تو پیغام می دهد
شماره ۱۱۵ - باد اگر یاد سرو ما نکند
شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
شماره ۱۱۷ - باز این دل خود کام به فرمان کسی شد
شماره ۱۱۸ - باز بالا بنمودی و بلا خواهد شد
شماره ۱۱۹ - باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد
شماره ۱۲۱ - باشد که ز رخسار ترا پرده برافتد
شماره ۱۲۳ - به بازی حلقهٔ زلف تو دل برد از من و خم زد
شماره ۱۲۴ - به جهان لطیف طبعی که ز خود ملال دارد
شماره ۱۲۵ - تابِ خطت قرار ز بخت سیاه برد
شماره ۱۲۶ - تابِ رویت رونق خورشید عالمتاب برد
شماره ۱۲۷ - تا بر بیاض رویت خطّ سیه برآمد
شماره ۱۲۸ - تاب رویت به فروغ مه تابان ماند
شماره ۱۳۰ - تا بنفشه برد بویی از خطت در تاب شد