شماره ۶۳۲ - دلم از رهگذر فقر، حکایت نکند
شماره ۶۳۳ - معشوق ما به جلوه چو آهنگ می کند
شماره ۶۳۴ - لطف ساقی، خار از پهلوی آتش می کشد
شماره ۶۳۹ - چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد
شماره ۶۴۰ - از غم هرکسی این سوخته تن می لرزد
شماره ۶۴۲ - چو در غمخانه ی ما آید آن دلبر نمی ماند
شماره ۶۴۵ - بهار رفت و دل از ابر کامیاب نشد
شماره ۶۴۶ - دل در سواد زلف تو بیهوش می شود
شماره ۶۴۷ - مشاطه را جمال تو دیوانه می کند
شماره ۶۵۰ - بی سبب مردم به قید نام و ننگ افتاده اند
شماره ۶۵۱ - در آزار دلم طفلی که از گردون سبق دارد
شماره ۶۵۲ - سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید
شماره ۶۵۴ - آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بود
شماره ۶۵۵ - دلم آن پر عتاب می طلبد
شماره ۶۶۰ - به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
شماره ۶۶۵ - حسن، شیرین را ازان می پرورد دایم به شیر
شماره ۶۷۶ - از دل برون نکرده خیال جفا هنوز
شماره ۶۸۱ - چنین کز من بود نخل سخن سبز
شماره ۶۸۶ - چون گلم از جامه بر تن مانده دامانی و بس
شماره ۶۸۹ - از دل آشفتگان شرح پریشانی بپرس