شماره ۷۶۹ - ای خوش آن ساعت که روی خنجری رنگین کنم
شماره ۷۷۳ - تکلیف شراب است نمک ریزی داغم
شماره ۷۷۸ - ما در چمن بساط تمنا فکنده ایم
شماره ۷۸۲ - خوش آن که بینم روی او، وز اضطراب از خود روم
شماره ۷۸۴ - نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
شماره ۷۸۶ - مگذار ز دستم که گل باغ وفایم
شماره ۷۹۱ - خویش را بر محرمان آن بت چین بسته ایم
شماره ۷۹۲ - در سخن سنجی هرکس بتر از غمازیم
شماره ۷۹۵ - لب مبند از ناله، می دانم جفا داری سلیم
شماره ۷۹۷ - ما به گلزار معانی آب گوهر بسته ایم
شماره ۸۰۳ - صبح چون میل تماشای گلستان می کنیم
شماره ۸۰۵ - خوش آن روزی که برآن طره های مشکبو پیچم
شماره ۸۱۲ - ز بی پروایی چشمت دل آزرده ای دارم
شماره ۸۱۵ - چو سوسن از حدیث آرزوی دل زبان بستم
شماره ۸۱۶ - به کویت چون توانم من به این حال خراب آیم؟
شماره ۸۲۰ - جرعه ای ریز که تا چاره ی خمیازه کنیم
شماره ۸۲۱ - بس که گشتم ناتوان، هرگه صفیری می کشم
شماره ۸۲۲ - ز من مپرس چه از روزگار می خواهم
شماره ۸۲۳ - گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم
شماره ۸۲۶ - چون گره جا در خم آن زلف دلکش کرده ایم