شماره ۵۸۵ - امید وصالت فرح جان حزین بود
شماره ۵۸۶ - عمرم بآه و ناله و فریاد می رود
شماره ۵۸۷ - ایکرده چشمت عالمی مست از شراب ناز خود
شماره ۵۹۰ - یارم بچوگان باختن چون رو بمیدان مینهد
شماره ۵۹۱ - افغان که درد ما بدوا کم نمی شود
شماره ۵۹۲ - چو غنچه گرچه لبت مهر بر دهان دارد
شماره ۵۹۴ - چراغ چشم دل آن دلربا بر افروزد
شماره ۵۹۶ - بهر خونریز من از خواب صبوی یار شد
شماره ۵۹۷ - شانه میخواهم که دم زان کاکل پر خم زند
شماره ۵۹۹ - عاشق چو مرغ بسمل پروای سر ندارد
شماره ۶۰۰ - تا یوسفش چاکی چو گل در جیب پیراهن نشد
شماره ۶۰۲ - خوش روزگار وصل که ما را دویی نبود
شماره ۶۰۳ - خون شد جگر از خنده که آن رشک ملک زد
شماره ۶۰۴ - چو نافه تا جگرم غرق خون نخواهد شد
شماره ۶۰۶ - شوقی دگر امروز دلم سوی تو دارد
شماره ۶۰۷ - قاصد رسید و بوی خوشی باز میرسد
شماره ۶۰۹ - تا یار ز شوخی بکناری ننشیند
شماره ۶۱۰ - گرچه کار دلم از صبر به سامان نشود
شماره ۶۱۱ - منت قتل از رقیبم باز می باید کشید
شماره ۶۱۲ - باز از فریب وعده دلم را شکیب داد