شماره ۵۴۴ - زد جامه چاک و سینه صافی چو مه نمود
شماره ۵۴۵ - چشم ز ناز یوسفش سوی پدر نمی فتد
شماره ۵۴۸ - ز آشنایی من کاخرش جدایی بود
شماره ۵۴۹ - او که از دیده خونابه چکانم نرود
شماره ۵۵۰ - سوی که روم من؟ که دلم سوی تو باشد
شماره ۵۵۴ - گر نه چاه دقنت عقل زره می فکند
شماره ۵۵۵ - هر که آگه ز دل سوخته من باشد
شماره ۵۵۶ - بر مرگ رقیبان تو خرم نتوان بود
شماره ۵۶۰ - آب حیات اگر بسر کوی او رود
شماره ۵۶۱ - آن گل چو شمع بر من مدهوش میزند
شماره ۵۶۳ - عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهد
شماره ۵۶۴ - چشمه نوش نوخطان مهر گیابر آورد
شماره ۵۶۶ - در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند
شماره ۵۶۷ - سرشک شادی وصل ارچه جان گداز آمد
شماره ۵۷۲ - گر جوش گریه یی دل خامت بر آورد
شماره ۵۷۳ - جان هلاک از شوق و یار از دیه ما میرود
شماره ۵۷۸ - فلک که مشعل مهرش زبام میسوزد
شماره ۵۸۰ - کس چون تو نبودست و نخواهد پس ازین بود
شماره ۵۸۱ - روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمود
شماره ۵۸۲ - بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیرد