غزل ۱۹۵ - چشم مستش اگر از خواب گران برخیزد
غزل ۱۹۷ - هر که در عشق چو من عاجز مضطر باشد
غزل ۱۹۹ - هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد
غزل ۲۰۰ - خوش آن که نگاهش به سراپای تو باشد
غزل ۲۰۱ - نفس نامسلمانم از گنه پشیمان شد
غزل ۲۰۲ - تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
غزل ۲۰۳ - هر جان که بر لب آمد، واقف از آن دهان شد
غزل ۲۰۴ - آن که در عشق سزاوار سر دار نشد
غزل ۲۰۵ - کو جوانی که ز سودای غمت پیر نشد
غزل ۲۰۶ - زان غنچهدهان دلم به تنگ آمد
غزل ۲۰۷ - تا خیل غمش در دل ناشاد من آمد
غزل ۲۰۸ - ز اختران جگرم چند پر شرر ماند
غزل ۲۰۹ - گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند
غزل ۲۱۱ - هیچم آرام دل از زلف دل آرام نماند
غزل ۲۱۲ - تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند
غزل ۲۱۳ - قتل ما ای دل به تیغ او مقدر کردهاند
غزل ۲۱۴ - می فروشان آن چه از صهبای گلگون کردهاند
غزل ۲۱۵ - مستان بزم عشق شرابی نداشتند
غزل ۲۱۷ - ای بندهٔ بالای تو زرین کمری چند
غزل ۲۱۸ - کاش میداد خدا هر نفسم جانی چند