غزل ۳۲ - در سرم زلف تو، سودا انداخت
غزل ۳۴ - خوشا! دلی که گرفتار زلف دلبند است
غزل ۳۷ - ترکم، عرب مثال، چنگ بر عذار بست
غزل ۳۹ - غمزه بیمار یار، از ناتوانی خوشترست
غزل ۴۰ - دلی چو زلف تو سر تا به پای، جمله شکست
غزل ۴۱ - گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست
غزل ۴۴ - از کوی مغان، نیم شبی، ناله نی، خاست
غزل ۴۵ - بیا که بی لب لعل تو، کار من، خام است
غزل ۴۶ - تا بدیدم حلقه زلف تو، روز من، شب است
غزل ۴۸ - عاشقان را از جمالش، روز بازار امشب است
غزل ۴۹ - تا به هوای تو دل، از سر جان، برنخاست
غزل ۵۰ - شب فراق، چو زلفت اگر چه تاریک است
غزل ۵۱ - من خیال یار دارم، گر کسی را بر دل است
غزل ۵۳ - رفیقان! کاروان، امشب، روان است
غزل ۵۴ - چشم سر مست خوشت، فتنه هشیاران است
غزل ۵۵ - زلال جام خضر، دردی مدام من است
غزل ۵۶ - این چه داغی است که از عشق تو بر جان من است
غزل ۵۷ - فراق روی تو از شرح و بسط، بیرون است
غزل ۵۸ - شب است و بادیه و دل، فتاده از راه است
غزل ۵۹ - چشم مخمور تو تا در خواب مستی خفته است