غزل ۹۰ - درد عشق تو که جز جان منش، منزل نیست
غزل ۹۲ - حاصلی، زین دور غم فرجام، نیست
غزل ۹۳ - خسته باد آن دل، که از تیر جفایش خسته نیست
غزل ۹۴ - ما را به جز از عشق تو، در خانه کسی نیست
غزل ۹۶ - هر که چون سروم، گل اندامی نداشت
غزل ۹۷ - تیر خدنگ غمزهات، از جان ما گذشت
غزل ۹۹ - بر دل من تا خیال آن پری پیکر، گذشت
غزل ۱۰۰ - از سر دنیا و دین، مردانه در خواهم گذشت
غزل ۱۰۱ - آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت
غزل ۱۰۳ - دل، در برم گرفت و پی یار من برفت
غزل ۱۰۵ - باز دل سودای آن زنجیر مو، از سر گرفت
غزل ۱۰۶ - سلطان عشق، ملک دل و دین، فرو گرفت
غزل ۱۰۷ - سر، در رهش، نهادم و کاری به سر، نرفت
غزل ۱۰۸ - آمد به برج عاشقان، ماه مبارک منزلت
غزل ۱۱۰ - ای جهان را چو مه عید، مبارک رویت
غزل ۱۱۱ - آن پری چهره که ما را نگران میدارد
غزل ۱۱۲ - بیا که ملک جمال تو را، زوال مباد
غزل ۱۱۳ - در ازل، عکس می لعل تو در جام، افتاد
غزل ۱۱۵ - تحریر شرح شوقت، طومار، بر نتابد
غزل ۱۱۶ - اگر روزی، نگارم را سوی بستان، گذار افتاد