غزل ۴۹۴ - طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟
غزل ۴۹۵ - نه به چشم و دل تنها نگرانیم ترا
غزل ۴۹۶ - باغبان در نگشوده است گلستان ترا
غزل ۴۹۷ - گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه ترا
غزل ۴۹۸ - نمک خال بود داغ تمنای ترا
غزل ۴۹۹ - گل ازان زود به بازار رساند خود را
غزل ۵۰۹ - شانه گر باز کند زلف گرهگیرش را
غزل ۵۱۱ - عشق سازد ز هوس پاک دل آدم را
غزل ۵۱۳ - وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مرا
غزل ۵۱۸ - دل پریخانه آن روی چو ماه است مرا
غزل ۵۱۹ - گل داغ است اگر تاج زری هست مرا
غزل ۵۲۶ - آنچنان عشق تو بدخوی برآورد مرا
غزل ۵۲۸ - سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا
غزل ۵۲۹ - نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا
غزل ۵۳۲ - تا دل از روی تو شد مطلع انوار مرا
غزل ۵۳۷ - هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا
غزل ۵۴۰ - می پرد چشم به خال لب جانانه مرا
غزل ۵۴۴ - میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را
غزل ۵۴۵ - شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را
غزل ۵۴۸ - گل به صد دیده شبنم نگران است او را