غزل ۷۱ - شیشه ی می دور ازآن لب های میگون می گریست
غزل ۷۲ - این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟
غزل ۷۴ - بی تو هر روز مرا ماهی و هر شب سالیست
غزل ۷۵ - در دل بی خبران جز غم عالم غم نیست
غزل ۷۶ - کدام جلوه، که در سر و سرفراز تو نیست؟
غزل ۸۰ - روز من شب شد و آن ماه به راهی نگذشت
غزل ۸۱ - یا تمنای وصال تو مرا خواهد کشت
غزل ۸۲ - آمد آن سنگین دل و صد رخنه در جان کرد و رفت
غزل ۸۳ - دل به امید کرم دادم و دیدم ستمت
غزل ۸۴ - در کوی تو آمد به سرم سنگ ملامت
غزل ۸۵ - نا دیده میکنی، چو فتد دیده بر منت
غزل ۸۶ - اگر از آمدنم رنجه نگردد خویت
غزل ۸۷ - چه غم گر در سرم شوریست از سودای گیسویت؟
غزل ۸۹ - مرا به باده، نه باغ و بهار شد باعث
غزل ۹۱ - بدین هوس که: دمی سر نهم بپای قدح
غزل ۹۲ - ای چشم تو شوخ تر ز هر شوخ
غزل ۹۴ - دوش با صد عیش بودی، هر شبت چون دوش باد
غزل ۹۵ - بیا، بیا، که دل و جان من فدای تو باد
غزل ۹۷ - سایه ای کز قد و بالای تو بر ما افتد
غزل ۹۸ - گر ز رخسار تو یک لمعه بدریا افتد