غزل ۴۳ - ای سر زلف تو کمند حیات
غزل ۴۴ - چیست پیراهن آن دلبر شیرین حرکات؟
غزل ۴۷ - ما عاشقیم و بی سر و سامان و می پرست
غزل ۴۸ - ای که از یار نشان می طلبی، یار کجاست؟
غزل ۴۹ - ای که می پرسی ز من کان ماه را منزل کجاست؟
غزل ۵۰ - روز نوروزست، سرو گل عذار من کجاست؟
غزل ۵۱ - ای باد صبح، منزل جانان من کجاست؟
غزل ۵۴ - عکس آن لبهای میگون در شراب افتاده است
غزل ۵۵ - مه ز جور فلک دوتا شده است؟
غزل ۵۶ - رفتست عزیز من و مکتوب نوشتست
غزل ۵۷ - دارم شبی، که دوزخ از آن شب علامتست
غزل ۵۸ - ماه من، عیدست و شهری را نظر بر روی تست
غزل ۵۹ - دلم به سینه ی سوزان مشوش افتادست
غزل ۶۱ - راه وفا پیش گیر، کان ز جفا خوش ترست
غزل ۶۲ - دل های مردمان به نشاط جهان خوشست
غزل ۶۳ - مرا ز عشق تو صد گونه محنت و المست
غزل ۶۴ - جان من، الله الله! این چه تنست؟
غزل ۶۵ - این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست
غزل ۶۶ - این چنین بی رحم و سنگین دل، که جانان منست
غزل ۶۸ - نخل بالای تو سر تا به قدم شیرینست