غزل ۱۵۴ - ماه من، زلف شب قدرست و رویت روز عید
غزل ۱۵۵ - جز بندگیم کاری از دست نمی آید
غزل ۱۵۶ - زان پیشتر که جانان ناگه ز در درآید
غزل ۱۵۹ - اگر چون تو سروی ز جایی برآید
غزل ۱۶۰ - دلا، گر عاشقی، بنشین، که جانانت برون آید
غزل ۱۶۱ - غمی، کز درد عشقت، بر دل ناشاد می آید
غزل ۱۶۲ - دم آخر، که مرا عمر به سر می آید
غزل ۱۶۵ - هر دم از چشم تو دل را نظری می باید
غزل ۱۶۶ - آخر از غیب دری بر رخ ما بگشاید
غزل ۱۶۷ - ای کسانی که بخاک قدمش جا دارید
غزل ۱۶۸ - آن کمر بستن و خنجر زدنش را نگرید
غزل ۱۶۹ - دل بدرد آمد و این درد بدرمان نرسید
غزل ۱۷۰ - بهر درد دل ما از تو دوایی نرسید
غزل ۱۷۲ - وه! که سودای تو آخر سر به شیدایی کشید
غزل ۱۷۳ - ای بتان سنگدل، تا چند استغنا کنید؟
غزل ۱۷۵ - دوستان، امشب دوای درد محزونم کنید
غزل ۱۷۶ - می نویسم سخن از آتش دل بر کاغذ
غزل ۱۷۷ - غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر
غزل ۱۷۸ - وه! چه شورانگیزی، این شیرین پسر؟
غزل ۱۸۰ - ای بخوبی از همه خوبان عالم خوب تر