شماره ۱۵۱ - مرغ دل با زلف او آرام نتواست کرد
شماره ۲۰۱ - خوشا آن روزگار خوش که با من بود یاری خوش
شماره ۲۴۴ - کجا اندیشه از چشم بد ایام میکردم؟
شماره ۲۴۶ - نیم جانی بود تا جا بود در میخانه ام
شماره ۲۵۳ - گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
شماره ۲۷۸ - مدعی را کرد یار خویشتن
شماره ۲۹۶ - نمیدانم کسی در کوی او دارد گذر یا نه
شماره ۲۹۸ - از او به یاری بختم امید غمخواری
شماره ۷ - ز دل کردی فراموشم تو یارا
شماره ۱۲۲ - عجبست از نگار ما عجبست
شماره ۱۵۰ - دوشم گرفت از سر مستی نگار دست
شماره ۱۷۹ - جهان گر سر به سر بستان و باغست
شماره ۲۰۸ - دیده ام در رخ جان پرور تو حیرانست
شماره ۲۶۶ - ما را به غم عشق تو دردست دوا نیست
شماره ۳۲۳ - بر من خسته ز هجران چه جفاهاست که نیست
شماره ۳۷۰ - آیینه ی جمال تو از آه من گرفت
شماره ۴۱۷ - همی خواهم که آیی در برم شاد
شماره ۴۷۶ - ز دست خیل خیال تو خواب نتوان کرد
شماره ۶۴۹ - دل را نسیم زلف معنبر دوا بود
شماره ۷۰۲ - عقل با عشق بر نمی آید