عرفان

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۳۹ - جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۰ - در صفت عشق تو شرح و بیان نمی‌رسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۱ - از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۲ - مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۳ - ذوق وصلت به هیچ جان نرسد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۴ - شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۵ - ای به خود زنده مرده باید شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۶ - پیر ما وقت سحر بیدار شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۷ - قصهٔ عشق تو چون بسیار شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۸ - یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۴۹ - در راه تو هر که راهبر شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۰ - چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۱ - برقع از خورشید رویش دور شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۲ - بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۳ - بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۴ - چون عشق تو داعی عدم شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۵ - گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۶ - هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۷ - هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۵۹ - در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد