شماره ۱۲۵ - درین بساط که نقشی به مدعا ننشست
شماره ۱۲۸ - گدای کوی خراباتم و غمم این است
شماره ۱۲۹ - جهان بر خود مرا واله گرفته ست
شماره ۱۳۳ - در چمن چون لاله می بی باک می باید گرفت
شماره ۱۳۸ - دل از هوای صحبت جانانه پر شده ست
شماره ۱۴۰ - در سر کوی تو ما را بینوایی بهتر است
شماره ۱۴۲ - مرا ز راز دو عالم، سخن بلندتر است
شماره ۱۴۴ - ساغر گلی ز گلشن بیهوشی من است
شماره ۱۴۵ - شمع بر روی تو سرگرم نگاه افتاده ست
شماره ۱۴۶ - چراغان سینه ام از داغ عشق لاله رویان است
شماره ۱۴۷ - هر چه گوید ز بقا عمر سبکسر، باد است
شماره ۱۴۹ - حاجت به گل ندارد، آن سر که کج کلاه است
شماره ۱۵۰ - شکفتگی به گل رویت آرزومند است
شماره ۱۵۱ - روی نیکوی ترا تندی خو در کار است
شماره ۱۵۲ - هنوزم از هوس عشق، خارخاری هست
شماره ۱۵۳ - آنکه پیغامی به سوی او برد از ما، دل است
شماره ۱۵۴ - ز بس اشک نیازم خاکسار است
شماره ۱۵۵ - میان عافیت و روزگار ما جنگ است
شماره ۱۵۷ - در باغ هر گلی ز تو در خون تازه ای ست
شماره ۱۵۸ - سروکارم نه به کفر و نه به دین می بایست