شماره ۱۵۹ - نه در کلاه نمد راحتی، نه در تاج است
شماره ۱۶۰ - رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است
شماره ۱۶۱ - زهی ز شوق لبت زاهدان شراب پرست
شماره ۱۶۲ - بیا که صحبت مرغان بوستان گرم است
شماره ۱۶۷ - دلم از یاد چشم گلرخان راه خرابات است
شماره ۱۶۸ - جهان ز بی خبران چون مکان گله شده ست
شماره ۱۷۰ - فغان که در ره ما بانگی از درایی نیست
شماره ۱۷۴ - پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیست
شماره ۱۷۶ - سخن ما که بتان را غم کس یک مو نیست
شماره ۱۷۸ - چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست
شماره ۱۷۹ - خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر است
شماره ۱۸۰ - منم که مایه ی جمعیتم پریشانی ست
شماره ۱۸۳ - مگذر ز دوستی که محبت مبارک است
شماره ۱۸۶ - با تو گل را سر و سامان خودآرایی نیست
شماره ۱۹۰ - سامان شادمانی و برگ طرب کجاست
شماره ۱۹۵ - گل نشاط به بزم شراب پامال است
شماره ۱۹۷ - در وادی وفا ره و رفتار نازک است
شماره ۱۹۸ - چه منت است اگر شیوه ی وفا آموخت؟
شماره ۱۹۹ - شوق بی حد شد و رسوایی دل نزدیک است
شماره ۲۰۰ - باغبان را چشم لطف از مصلحت بر سوی ماست