شماره ۷۲۰ - بهار شد که کند شیخ جلوه گاه غلط
شماره ۷۲۱ - منم که ساخته ام سور با عزا مربوط
شماره ۷۲۳ - به قدر جرم برد هرکسی ز رحمت حظ
شماره ۷۲۴ - نه می به جام و نه معشوق در کنار، چه حظ
شماره ۷۲۵ - زده گل دست بر دامان حافظ
شماره ۷۲۷ - ای شوق رخت سوخته مغز قلم شمع
شماره ۷۲۸ - هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع
شماره ۷۳۱ - ز تاب گل ز بس افروخت آشیانه ی مرغ
شماره ۷۳۳ - حرف گل و حدیث بهار و خزان دروغ
شماره ۷۳۵ - کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرف
شماره ۷۳۸ - آتش به باغ زد ز خزان روزگار حیف
شماره ۷۳۹ - شب چو وصف رخش کنم به رفیق
شماره ۷۴۰ - کدام سر که نشد خاک آستانه ی عشق؟
شماره ۷۴۲ - بس است، این همه زاهد مکن ادای خنک
شماره ۷۴۳ - چند باشد ز گلشن افلاک
شماره ۷۴۵ - لاله ام، در داغ دل بسیار دارم من شریک
شماره ۷۴۷ - همچو آتش داردم ایام در زندان سنگ
شماره ۷۴۸ - از سخن آن به که کس خاموش گردد همچو گل
شماره ۷۵۲ - در محبت بس که خواری دیدم از پهلوی دل
شماره ۷۵۵ - شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم