شماره ۶۲۶ - بی توام ذوق کی از بستر راحت باشد
شماره ۶۲۷ - غبار غم ز ابر نوبهاری در جهان گم شد
شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد
شماره ۶۲۹ - قلم دگر به زبان حرف آشنا دارد
شماره ۶۳۰ - دل پی لاله رخان همچو صبا می گردد
شماره ۶۳۲ - دلم از رهگذر فقر، حکایت نکند
شماره ۶۳۳ - معشوق ما به جلوه چو آهنگ می کند
شماره ۶۳۵ - مستان تواند خسته ای چند
شماره ۶۳۶ - شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
شماره ۶۳۹ - چه شد نگاه تو گر شرم ما نگه دارد
شماره ۶۴۷ - مشاطه را جمال تو دیوانه می کند
شماره ۶۴۹ - در بیابان هرکه یاد آن خم کاکل کند
شماره ۶۵۱ - در آزار دلم طفلی که از گردون سبق دارد
شماره ۶۵۲ - سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید
شماره ۶۵۳ - خرم آنان که به دل راه تمنا بستند
شماره ۶۵۸ - در کوی تو دیوانه مرا نام نهادند
شماره ۶۶۲ - شد بهار و بوستان را داد آب و تاب ابر
شماره ۶۶۴ - زخم ناسورم من و از لطف مرهم شرمسار
شماره ۶۶۶ - آمد بهار و باغ شکفت از سرور ابر
شماره ۶۶۷ - زاهد بنای سست ورع را خراب گیر