شماره ۷۹۴ - ما چو مرغان قفس، زمزمه در دل داریم
شماره ۷۹۵ - لب مبند از ناله، می دانم جفا داری سلیم
شماره ۷۹۶ - هزار خانه خرابی به شهر و ده دارم
شماره ۷۹۷ - ما به گلزار معانی آب گوهر بسته ایم
شماره ۷۹۹ - ز شوقت گاه در دنبال گل همچون صبا افتم
شماره ۸۰۲ - چگونه زمزمه ای در چمن به کام کنم
شماره ۸۰۳ - صبح چون میل تماشای گلستان می کنیم
شماره ۸۰۴ - به افسون محبت دست آتش را به مو بندم
شماره ۸۰۵ - خوش آن روزی که برآن طره های مشکبو پیچم
شماره ۸۰۶ - ما راه فغان بر دل ناشاد گرفتیم
شماره ۸۰۷ - چو بلبل باعث شوریده گفتاری نمی دانم
شماره ۸۱۱ - هوای توست در سر، سایه ی گل را نمی دانم
شماره ۸۱۳ - منم که با می و مطرب همیشه در جنگم
شماره ۸۱۴ - ما همچو گل به چاک گریبان نشسته ایم
شماره ۸۱۷ - گر امید رحمی از فریادرس می داشتم
شماره ۸۲۰ - جرعه ای ریز که تا چاره ی خمیازه کنیم
شماره ۸۲۳ - گه ز شوق او در آتش، گاه در خون می رویم
شماره ۸۲۶ - چون گره جا در خم آن زلف دلکش کرده ایم
شماره ۸۲۷ - هردم غمی آید ز حریفان لئیمم
شماره ۸۲۸ - کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیم