شماره ۸۵۸ - دشمن خود گرنه ای، ما را به خود دشمن مکن
شماره ۸۵۹ - زهی بر چهره خطت سایه ی جان
شماره ۸۶۲ - چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختن
شماره ۸۶۳ - به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
شماره ۸۶۴ - آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
شماره ۸۶۵ - عجب مدار ز زاهد شراب ما خوردن
شماره ۸۶۶ - ساقی ز کار من گره توبه باز کن
شماره ۸۶۸ - رسیده ایم به بزم تو، مهربانی کن
شماره ۸۷۴ - در غمت ناله ز مرغ چمن آید بیرون
شماره ۸۷۵ - ای جرس، سوی سفر هر لحظه آوازم مکن
شماره ۸۷۷ - از پی اسرار خود، کم با کسی پرخاش کن
شماره ۸۷۸ - بگذر ز عقل و فیض محبت نگاه کن
شماره ۸۷۹ - من راز جهانم، بود افسانه به از من
شماره ۸۸۶ - کنم نهفته برین عالم دو رنگ نگاه
شماره ۸۸۷ - بیا که باغ شد از لاله کوی میخانه
شماره ۸۸۸ - در دل تنگم شراب ناب می گردد گره
شماره ۸۸۹ - ای شعله ی حسنت را، جان ها شده پروانه
شماره ۸۹۱ - روی ننمایی، نباشد تا رخت پرداخته
شماره ۸۹۲ - گل شود گر پنجه ی من، زر نمی دارد نگاه
شماره ۸۹۳ - فغان که موی سفیدم نمود آیینه