شماره ۴۴۳ - من اگر حسرت روی تو چنین خواهم برد
شماره ۴۴۵ - گرچه در پای تو ای شمع بسی سوخته اند
شماره ۴۵۰ - بجای آب حیاتم شکر لبی دادند
شماره ۴۵۱ - جمعی که دل بهرزه پریشان نکرده اند
شماره ۴۵۳ - بسکه از گرم اختلاطی گلرخان آتش وشند
شماره ۴۵۴ - گر قسمن ما شد ز ازل غم چه توان کرد؟
شماره ۴۵۸ - زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند
شماره ۴۶۰ - ایکه رخسارت ز روی لاله آب و رنگ برد
شماره ۴۶۳ - خوبان بگلشن از نظر ما چه میروند؟
شماره ۴۶۶ - قناعت از دو عالم میتوان کرد
شماره ۴۷۱ - فلک بدور تو طفلی که در وجود آورد
شماره ۴۷۳ - از گرد راه دل بامید تو شاد بود
شماره ۴۷۵ - عرش و معراج نه در خورد من زار بود
شماره ۴۷۸ - هرکه سوی قبله مقصود رو میآورد
شماره ۴۷۹ - ترک دین بهر تو چون عاشق مسکین ندهد
شماره ۴۸۲ - چو شهسوار مرا رخ ز باده گلگون شد
شماره ۴۸۴ - زان پری ما را دل دیوانه رسوا میکند
شماره ۴۸۵ - تا کلک قضا نقد وجود از عدم آورد
شماره ۴۸۶ - چون میل دل خلق جهان سوی تو یابند
شماره ۴۸۹ - نیاز من نخرد کس، که کس فقیر مباد