شماره ۳۳۲ - آن شمع گلرخان که رخش لاله زار ماست
شماره ۳۳۵ - هیچت ز خون ما غم روز جواب نیست
شماره ۳۳۷ - همه راست میل خالی که بر آن رخ جمیلست
شماره ۳۳۸ - در سوختنم آنکه بر افروختن آموخت
شماره ۳۴۴ - هزار سال سفر از وجود تا عدم است
شماره ۳۴۶ - در ره عشق از خضر هم زندگی واماندگی است
شماره ۳۴۷ - تن عاشق همای لامکان است
شماره ۳۴۹ - نوبهار آمد چو گل رخها ز می خواهد شکفت
شماره ۳۵۰ - مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است
شماره ۳۵۵ - گر به مسجد گذری با این رخ و آن چشم مست
شماره ۳۵۶ - پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است
شماره ۳۵۷ - وادی مجنون جگر سوزست و کس را تاب نیست
شماره ۳۵۸ - حیات تشنه لبان وصل آن مسیح دم است
شماره ۳۶۱ - ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویت
شماره ۳۶۲ - دور از تو شب و روز مرا خواب حرام است
شماره ۳۶۴ - باغبان، آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشست
شماره ۳۶۵ - گر لب بنهی بر لب مستان چه تفاوت؟
شماره ۳۶۶ - قدرم چو مه از مهر سعادت اثر تست
شماره ۳۶۷ - یکشب که در فراق جمال تو دلبرست
شماره ۳۷۰ - گرچه ز گلهای می دامن ما شستنی است