شماره ۴۱۰ - ساقی که یار ما بود اغیار را چه بحث؟
شماره ۴۱۳ - معلم را بگو فریاد از آن شوخ
شماره ۴۱۵ - مسکینی ما را نتوان شرح و بیان کرد
شماره ۴۱۶ - آن آفتاب حسن سحر میل باده کرد
شماره ۴۱۸ - ساقیا می ده که صبر و عشق مهجور از همند
شماره ۴۱۹ - مستان تو گر باغ و بهاری طلبیدند
شماره ۴۲۰ - آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
شماره ۴۲۲ - رسید یار و دلم بی قرار خواهد کرد
شماره ۴۲۴ - سفید موی و سیه نامه از گنه تا چند؟
شماره ۴۲۵ - خلق از سگت نه از بد دشمن فغان کنند
شماره ۴۲۶ - خوبان همه محبوب دل و آفت جانند
شماره ۴۲۷ - خرم دلی که ره بسر کار خویش برد
شماره ۴۲۹ - چو خستگان ز دردل گشاد می یابند
شماره ۴۳۰ - سوز حدیث شمع زبان را خبر نکرد
شماره ۴۳۲ - شاهان اگر بصحبت رندان نظر کنند
شماره ۴۳۳ - گاهم دو آهوی تو سگ خویش خوانده اند
شماره ۴۳۶ - امروز دل از آینه جان نظرت کرد
شماره ۴۳۹ - هرچند آهنین دل ما ناز بیش کرد
شماره ۴۴۱ - تا جهان بوده است با نیکان بدان در کینه اند
شماره ۴۴۲ - خورشید اوج عزت خوبان ماه رویند