شماره ۲۲۳ - بسیار سعی کردم و بسیار اجتهاد
شماره ۲۲۴ - جام در پای صراحی سر نهاد
شماره ۲۲۵ - دریغ باشد ازین چار سوی کون و فساد
شماره ۲۲۶ - سفر گزیدم ازین آستان کون و فساد
شماره ۲۲۷ - ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد
شماره ۲۲۸ - هزار شکر که سلطان عشق جان را داد
شماره ۲۲۹ - بنده پیر مغانیم، که جاویدان باد
شماره ۲۳۰ - حدم آن کس زند که بادم داد
شماره ۲۳۱ - ساقیم باده داد و بادم داد
شماره ۲۳۲ - نگین سلیمان بدیوان که داد؟
شماره ۲۳۳ - ساقی مرا ز باده ناب مغانه داد
شماره ۲۳۴ - تو آن دری که در عمان نگنجد
شماره ۲۳۵ - ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد
شماره ۲۳۶ - دلم از جور تو بسیار شکایت دارد
شماره ۲۳۷ - ز ذوق عالم عرفان کجا خبر دارد
شماره ۲۳۸ - دیده مشتاق و دلم میل فراوان دارد
شماره ۲۳۹ - نقاره سحری قصه ای نهان دارد
شماره ۲۴۱ - مرا سودای او دیوانه دارد
شماره ۲۴۲ - بپیش اهل سیادت سعادتی دارد
شماره ۲۴۴ - هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارد