شماره ۱۹۷ - در صومعه و دیر مغان هیچ سری نیست
شماره ۱۹۸ - ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییست
شماره ۱۹۹ - چراغ مرد معنی آشناییست
شماره ۲۰۰ - هرکجا در دو جهان عاشق روشن راییست
شماره ۲۰۱ - مرا با روی تو پیوسته روییست
شماره ۲۰۲ - باغبانا، بجهان تخم نکو باید کاشت
شماره ۲۰۴ - در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشت
شماره ۲۰۵ - دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشت
شماره ۲۰۷ - ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفت
شماره ۲۰۸ - ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفت
شماره ۲۱۰ - جان به بوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفت
شماره ۲۱۱ - دیدمش دوش که :سرمست و خرامان میرفت
شماره ۲۱۲ - اسرار تو با خاطر هشیار توان گفت
شماره ۲۱۳ - با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفت
شماره ۲۱۵ - بحق صحبت دیرین مرا مران بخجالت
شماره ۲۱۷ - ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟
شماره ۲۱۸ - ای دل، چو پیش آمد غمی،آن را فرج دان،نه حرج
شماره ۲۱۹ - من و معشوق و جام ناب صباح
شماره ۲۲۱ - ای دل و جان گرامی به تمنای تو شاد
شماره ۲۲۲ - به سودای تو خوش حالیم و دلشاد