شماره ۴۱۹ - مقررست و معین، برای اهل کمال
شماره ۴۲۰ - خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟
شماره ۴۲۱ - این چه حدیثست که کرد آن صنم؟
شماره ۴۲۲ - بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادم
شماره ۴۲۳ - خوش وقت من، که آینه کردار روشنم
شماره ۴۲۴ - سلطان دلنواز چو باز آمد از کرم
شماره ۴۲۵ - طلب گاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم
شماره ۴۲۶ - نی چو بنالید، بگفتا: نیم
شماره ۴۲۷ - از ما مپیچ رو، که غریبیم و تلخ کام
شماره ۴۲۸ - یک جام بجانی دهد آن ساقی خودکام
شماره ۴۲۹ - بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستم
شماره ۴۳۰ - دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم
شماره ۴۳۱ - سوی می خانه میکشی دستم
شماره ۴۳۲ - من از سودای جانان نیم مستم
شماره ۴۳۳ - اگر بر خاک کویت گرد گردم
شماره ۴۳۴ - سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردم
شماره ۴۳۵ - دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدم
شماره ۴۳۶ - بدوستی، که ترا نیک دوست می دارم
شماره ۴۳۷ - دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارم
شماره ۴۳۸ - گر بنالم من از این درد که در دل دارم