شمارهٔ ۱ - فی التوحید
شماره ۳ - آمد نسیم و بوی تو آورد سوی من
شماره ۴ - کسی که شمع جمال تو در نظر دارد
شماره ۸ - اسباب جهان نیست میسّر دل ما را
شماره ۱۲ - دیده در آب روان و لب کشتست مرا
شماره ۱۸ - اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را
شماره ۱۹ - فدا کردم به غمهای تو جان را
شماره ۲۱ - نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را
شماره ۲۲ - ای رخت آیینه ی لطف خدا
شماره ۳۱ - گر آیی تنگ یک شب در بر ما
شماره ۳۲ - اگر اقبال باشد یاور ما
شماره ۵۶ - در ما فکنده ای چو سر زلف خویش تاب
شماره ۵۸ - آن ماه اگر فرو کشد از روی خود نقاب
شماره ۶۲ - تا تو بر رخ داده ای از زلف تاب
شماره ۶۹ - جان اگر هست یقین درخورت ای آب حیات
شماره ۷۰ - بگویمت سخنی ای نگار چون بالات
شماره ۸۰ - آزاد سرو بستان از جان شدیم بندت
شماره ۱۰۱ - آن سرو راستی مگر از بوستان ماست
شماره ۱۰۴ - بخشد گناه بنده که او پادشاه ماست
شماره ۱۰۶ - ما را ز قد سرو تو ای دوست ثمرهاست