شماره ۱۶۴ - جان بیرون رفته را بویت بتن می آورد
شماره ۱۶۸ - در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کرد
شماره ۱۷۹ - گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنند
شماره ۱۸۰ - بی وجه نمی گریم گریه سببی دارد
شماره ۱۸۵ - گفتمش دل ز غمت زار و حزین می باید
شماره ۱۸۷ - نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشد
شماره ۱۹۱ - گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند
شماره ۱۹۳ - دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شد
شماره ۱۹۶ - جای ما کوی تو خواهد بود تا خواهیم بود
شماره ۱۹۸ - بدرد و محنت بسیار ما را یار می داند
شماره ۲۰۱ - یار خواهی دلا ز جان بگذر
شماره ۲۰۴ - می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگر
شماره ۲۰۷ - خاک شد جسم و غمت مونس جانست هنوز
شماره ۲۰۹ - دلا بمهر رخش دیده پر آب انداز
شماره ۲۱۰ - دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست باز
شماره ۲۱۲ - غمت روز تنهاییم یار بس
شماره ۲۱۳ - چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوس
شماره ۲۱۶ - یارب بحق حرمت رندان درد نوش
شماره ۲۱۸ - مرا دل ترک داد و کرد میل آن مه دلکش
شماره ۲۲۲ - لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترش