شماره ۴۳۱ - چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم
شماره ۴۳۲ - شب در بتخانه ای را با دو چشم تر زدم
شماره ۴۳۳ - به تمنای غلط بر همه کس میر شدیم
شماره ۴۳۴ - نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم
شماره ۴۳۵ - جز نسخه احوال کسان پیش ندارم
شماره ۴۳۶ - غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم
شماره ۴۳۸ - ز جا نتوانم از کم نشئگی چالاک برخیزم
شماره ۴۳۹ - شب نه تشویش صبا نی شور بلبل داشتم
شماره ۴۴۱ - خواهم که به آزادی دل نام برآرم
شماره ۴۴۲ - خاک دیگر بر سر مژگان بی غم می کنم
شماره ۴۴۴ - تا از قضای دشت به گلشن فتاده ام
شماره ۴۴۵ - ز خیل نغمه سنجان رفتم و طرز کهن بردم
شماره ۴۴۶ - سخن دوست گران بود فراوان کردم
شماره ۴۴۷ - مشنو استغفار من کز اهل ایمان نیستم
شماره ۴۴۹ - شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم
شماره ۴۵۰ - کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم
شماره ۴۵۲ - رخ نما تا رونما جان آوریم
شماره ۴۵۸ - یک گلیم، اما به رتبت چون خم و پیمانه ایم
شماره ۴۵۹ - ساقی به زحمت آمده ام تا به پای خم
شماره ۴۶۰ - دهشت از صیدم مکن بی زخم کاری نیستم