عرفان

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۳ - بهر قتل من زدی تیغ و فغان دارم هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۵ - نمی رود ز دم یاد آن جوان هرگز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۶ - صد بیابان طی شد و از کاروان دورم هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۸ - خط برآورد و نشد خاطر ازو شاد هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۹ - فرهاد ناله می کند از تیشه ام هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۰ - مباش ای مه من پیرو دل همه کس سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۲ - پیر گشتیم ز غم یاد جوان ما را بس سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۳ - ای که خون کردی دل ما راز چشم ما مپرس سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۷ - فگنده بر دلم عمریست مهر آن جبین آتش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۰ - تو و بدمستی و عاشق کشی و خنجر خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۲ - روز محشر بزم دست سوی افسر خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۳ - تا نمودی در گلستان زلف عنبربوی خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۵ - اگر بردارد از رخ پرده خورشید جهانتابش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۸ - نو خط من می کند بر چرخ مینا فام رقص سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۹ - با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۰ - تفسیر سازد حسن را رویی که دارد خال و خط سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۱ - می زند عشق تو هر شب شعله در جانم چو شمع سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۲ - مه بود در کلبه ام چون در ته دامن چراغ سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۴ - حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۶ - در صدف چون قطره افتد گردد او را دل ز سنگ