عرفان

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۷ - دارم ز دست داغ دل سامانیان در بغل سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۰ - پادشاها با تو جان دردمند آورده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۱ - بر خاک ریخت جام شرابی که داشتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۲ - شب چو یاد عارض آن شعله قامت می کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۳ - روی دلی ز مردم عالی نیافتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۸ - نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۱ - می روم هر سو سراغ دل ز مردم می کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۲ - صبا آورد دوش از میر عالی نامه‌ای سویم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۵ - اشکیم تازه شور ز زمزم کشیده ایم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۶ - یار سرکش را به زور ناله همدم کرده ایم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۷ - از آن روزی که دور افتاد زان زلف دو تا دستم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۱ - بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۳ - تا به کوی آن نگار سیمبر جا کرده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۷ - چهره افروخت چو گل بهر تماشا رفتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۸ - به کویت از سر خود سجده مقبل نمی دانم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸۹ - از چمن افغان کنان بیرون چو بلبل می روم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۰ - داغ هر جا گل کند پا تکیه دل می کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۳ - روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۹۸ - تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۰ - گر به کف مانند گل مشت زری می داشتم