عرفان

صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۰ - صد شکر فارغم ز تماشای باغ و راغ صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۱ - عمریست تا به تیر غمت گشته‌ام هدف صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۲ - ای دیده و دل هر دو بدار تو شایق صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۳ - هست این کون و مکان گوی خم چوگان عشق صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۴ - بفشان شکری از لعل لب ای کان نمک صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۵ - از آنکه گنج غمت جا گرفت در دل خاک صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۶ - گم گردد آسمان و زمین در فضای دل صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۷ - ای سر زلفت هزار سلسله عاقل صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۸ - نه ملک دان سبب افتخار خویش و نه مال صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۹۹ - بتی نهفته بخلوت سرای جان دارم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۰ - دانی چرا در سیر خود بر خویش میلرزد قلم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۱ - ما می‌کشان چو بادهٔ گلنار می‌زنیم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۳ - گر من از طعن رقیبان تو اندیشه کنم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۴ - بتو حیران شدن از چشم تر‌ آموخته‌ام صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۶ - سر و جان داده گدای در میخانه شدیم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۷ - چون روز ازل رخت به میخانه کشیدیم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۹ - دربند زلف یار چو شد مبتلا دلم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۱۰ - به هر چه می‌نگرم حسن یار می‌بینم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۱۱ - همیشه موی تو در پیچ و تاب می‌بینم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۱۲ - تا دل به مهر آن بت عیار بسته‌ام