عرفان

فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۴ - کسی در این چمن اسرار رنگ و بو فهمید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۵ - باز دل آوازه زلف پریشانی شنید فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۶ - ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۷ - تا نفس داری سراغ کوی آن مه‌پاره گیر فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۸ - گر آگهی ز دوق طلب تشنه لب بمیر فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۲۹ - گرت بود جگری سوختن ز داغ آموز فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۰ - چون عشق آشنای تو شد از خرد گریز فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۱ - هرگز مباش آتش سوزان سپند باش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۲ - تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۳ - من که افسرده‌ترم از نفس مرغ خموش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۴ - چون اشک خرقه طلب از خون ناب پوش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۵ - تاب خورشید رخت از تب فزونتر بود دوش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۶ - متاع اشک گر آتش بود برو بفروش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۳۸ - از پی رفع خمار دل غم‌پرور خویش فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۰ - می‌آید از سیر جگر آهم گلستان در بغل فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۲ - دردم و نوش مراد از نیش نشتر خورده‌ام فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۴ - جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۴۷ - دیده را گم داشتم عمری و اکنون یافتم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۵۰ - شب که غمهای ترا پرده‌نشین می‌کردم فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۵۱ - پریشان ناله‌ام بر گرد هر گلزار می‌گردم