غزل ۱۹۴ - نرگس مست تو راه دل هشیاران زد
غزل ۱۹۶ - هر که افتادهٔ آن جنبش قامت باشد
غزل ۱۹۹ - هر دلی کز عشق ماهی اندرو راهی نباشد
غزل ۲۰۰ - خوش آن که نگاهش به سراپای تو باشد
غزل ۲۰۱ - نفس نامسلمانم از گنه پشیمان شد
غزل ۲۰۲ - تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد
غزل ۲۰۳ - هر جان که بر لب آمد، واقف از آن دهان شد
غزل ۲۰۴ - آن که در عشق سزاوار سر دار نشد
غزل ۲۰۵ - کو جوانی که ز سودای غمت پیر نشد
غزل ۲۰۷ - تا خیل غمش در دل ناشاد من آمد
غزل ۲۰۸ - ز اختران جگرم چند پر شرر ماند
غزل ۲۰۹ - گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند
غزل ۲۱۱ - هیچم آرام دل از زلف دل آرام نماند
غزل ۲۱۲ - تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند
غزل ۲۱۳ - قتل ما ای دل به تیغ او مقدر کردهاند
غزل ۲۱۴ - می فروشان آن چه از صهبای گلگون کردهاند
غزل ۲۱۵ - مستان بزم عشق شرابی نداشتند
غزل ۲۱۶ - تا به دل خوردهام از عشق گلی خاری چند
غزل ۲۱۷ - ای بندهٔ بالای تو زرین کمری چند
غزل ۲۱۸ - کاش میداد خدا هر نفسم جانی چند