عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۰ - دادن باده حرام است به نادانی چند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۴ - ای خوش آنان که قدم در ره میخانهٔ زدند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۵ - بر زلف تو باید که ره شانه ببندند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۶ - مردان خدا پردهٔ پندار دریدند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۷ - مرا با چشم گریان آفریدند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۸ - چینیان گر به کف از جعد تو یک تار آرند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۲۹ - گر به چین بویی از آن سنبل مشکین آرند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۱ - چون بتان دستی به ناز زلف پر چین می‌برند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۲ - آنان که در محبت او سنگ می‌خورند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۳ - تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۴ - صورتگران که صورت دل خواه می‌کشند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۶ - زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۷ - گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۳۹ - دل نداند که فدای سر جانان چه کند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۰ - چون دم تیغ تو قصد جان ستانی می‌کند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۱ - زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۲ - بتان به مملکت حسن پادشاهانند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۶ - هر که را که بخت، دیده می‌دهد، در رخ تو بیننده می‌کند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۷ - آتش‌زدگان ستم آب از تو نخواهند فروغی بسطامی غزلیات غزل ۲۴۸ - گر ز غلامیش نشانت دهند