غزل ۱۹۵۱ - ای برادر تو چه مرغی؟ خویشتن را بازبین
غزل ۱۹۵۲ - هست ما را هر زمانی از نگار راستین
غزل ۱۹۵۴ - عیشهاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان
غزل ۱۹۵۵ - ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان
غزل ۱۹۵۶ - سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیم تن
غزل ۱۹۵۸ - ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن
غزل ۱۹۵۹ - روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن
غزل ۱۹۶۴ - شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین
غزل ۱۹۶۵ - در میان ظلمت جان تو نور چیست آن
غزل ۱۹۶۶ - جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان
غزل ۱۹۶۸ - ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان
غزل ۱۹۷۰ - مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن
غزل ۱۹۷۱ - از دخول هر غری، افسردهیی، در کار من
غزل ۱۹۷۲ - عاشقا دو چشم بگشا، چار جو در خود ببین
غزل ۱۹۷۴ - ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین
غزل ۱۹۷۵ - عشق شمس الدینست، یا نور کف موسیست آن؟
غزل ۱۹۷۶ - عشق شمس حق و دین کان گوهر کانیست آن
غزل ۱۹۷۷ - در ستایشهای شمس الدین نباشم مفتتن
غزل ۱۹۷۸ - ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من
غزل ۱۹۷۹ - عاشقان را مژدهیی از سرفراز راستین