عشق

مولوی غزلیات غزل ۸۹۱ - دی شد و بهمن گذشت فصل بهاران رسید مولوی غزلیات غزل ۹۰۰ - بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد مولوی غزلیات غزل ۹۰۱ - اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد؟ مولوی غزلیات غزل ۹۰۲ - ز سر بگیرم عیشی چو پا به گنج فروشد مولوی غزلیات غزل ۹۰۳ - اگر مرا تو نخواهی دلم تو را نگذارد مولوی غزلیات غزل ۹۰۵ - شدم ز عشق به جایی که عشق نیز نداند مولوی غزلیات غزل ۹۰۷ - مده به دست فراقت دل مرا که نشاید مولوی غزلیات غزل ۹۱۳ - بگو به گوش کسانی که نور چشم منند مولوی غزلیات غزل ۹۱۹ - ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب برد مولوی غزلیات غزل ۹۲۰ - کسی که عاشق آن رونق چمن باشد مولوی غزلیات غزل ۹۲۴ - به روح‌های مقدس ز من سلام برید مولوی غزلیات غزل ۹۲۸ - هزار جان مقدس فدای روی تو باد مولوی غزلیات غزل ۹۲۹ - ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مراد مولوی غزلیات غزل ۹۳۲ - مها به دل نظری کن که دل تو را دارد مولوی غزلیات غزل ۹۳۳ - میان باغ گل سرخ های و هو دارد مولوی غزلیات غزل ۹۳۴ - میان باغ گل سرخ های و هو دارد مولوی غزلیات غزل ۹۳۷ - فراغتی دهدم عشق تو ز خویشاوند مولوی غزلیات غزل ۹۳۹ - به پیش تو چه زند جان و جان کدام بود؟ مولوی غزلیات غزل ۹۴۲ - اگر مرا تو نخواهی دلم تو را خواهد مولوی غزلیات غزل ۹۴۴ - به باغ بلبل از این پس نوای ما گوید