غزل ۶۰۵ - گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را
غزل ۶۰۸ - به خنده ای بنواز این دل خراب مرا
غزل ۶۱۱ - گرفتگی دل از چشم روشن است مرا
غزل ۶۱۳ - به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا
غزل ۶۱۶ - چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید
غزل ۶۲۲ - ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟
غزل ۶۲۴ - کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا
غزل ۶۲۹ - به خاک و خون نکشد خصمی زمانه مرا
غزل ۶۳۷ - ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را
غزل ۶۳۹ - گل است باده گلرنگ باده خواران را
غزل ۶۴۰ - چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟
غزل ۶۴۲ - ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را
غزل ۶۴۵ - ز داغ نیست محابا به درد ساخته را
غزل ۶۴۷ - رساند ابر به جایی گهرفشانی را
غزل ۶۴۸ - دوام نیست چو ایام گل جوانی را
غزل ۶۵۵ - شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما
غزل ۶۵۶ - چراغ راه ندارد به بزم روشن ما
غزل ۶۵۷ - ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما
غزل ۶۶۱ - ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما
غزل ۶۶۲ - رسیده است به معراج اوج پستی ما