غزل ۵۰۳ - راه خوابیده رسانید به منزل خود را
غزل ۵۰۴ - چشم بگشا، سبک از خواب گران کن خود را
غزل ۵۰۵ - ما که در خم ننمودیم فلاطون خود را
غزل ۵۱۲ - فقر بی قدر کند سلطنت عالم را
غزل ۵۱۴ - تلخی عالم ناساز شراب است مرا
غزل ۵۱۶ - نفس سوخته روشنگر جان است مرا
غزل ۵۱۹ - گل داغ است اگر تاج زری هست مرا
غزل ۵۲۲ - رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا
غزل ۵۲۴ - چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟
غزل ۵۲۹ - نیم آن شعله که خاموش توان کرد مرا
غزل ۵۳۱ - می کند وقت خوش از عمر برومند مرا
غزل ۵۳۴ - از گلستان نشود غنچه دل باز مرا
غزل ۵۳۶ - چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟
غزل ۵۴۰ - می پرد چشم به خال لب جانانه مرا
غزل ۵۴۳ - مژه مانع نشود اشک سبک جولان را
غزل ۵۴۴ - میزبانی که ز جان سیر کند مهمان را
غزل ۵۴۵ - شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون را
غزل ۵۴۷ - تندی خوی ضرورست سخن آیین را
غزل ۵۵۳ - شوق اگر قافله سالار شود قافله را
غزل ۵۵۵ - چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟