غزل ۱۹۱۸ - در زیر تیغ یار که سرها در او گم است
غزل ۱۹۱۹ - هر چند چشم مست تو هشیار عالم است
غزل ۱۹۲۰ - هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است
غزل ۱۹۲۱ - آیینه را توجه خاطر به گلخن است
غزل ۱۹۲۴ - آسودگی به کنج قناعت نشستن است
غزل ۱۹۲۵ - آسودگی به گوشه عزلت نشستن است
غزل ۱۹۲۶ - روشنگر وجود به راه اوفتادن است
غزل ۱۹۲۷ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
غزل ۱۹۲۹ - نقش حصیر نیست که بر پیکر من است
غزل ۱۹۵۱ - دستی به جام باده حمرایم آرزوست
غزل ۱۹۵۳ - جام شراب مرهم دلهای خسته است
غزل ۱۹۵۶ - پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است
غزل ۱۹۵۹ - آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است
غزل ۱۹۶۲ - بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است
غزل ۱۹۶۳ - بر طفل اشک خون جگر دست یافته است
غزل ۱۹۶۴ - این گردباد نیست که بالا گرفته است
غزل ۱۹۶۸ - نقش و نگار دشمن دلهای ساده است
غزل ۱۹۶۹ - تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است
غزل ۱۹۷۱ - عشقم هنوز جای به گلخن نداده است
غزل ۱۹۸۱ - امروز قدر نکته موزون نمانده است