غزل ۱۸۳۹ - اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفت
غزل ۱۸۴۰ - غبار خط تو از دل به هیچ باب نرفت
غزل ۱۸۴۸ - ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت
غزل ۱۸۴۹ - دلم ز گریه مستانه هم صفا نگرفت
غزل ۱۸۵۴ - باران چو انجم از فلک گریه تاک ریخت
غزل ۱۸۵۷ - خط سر زد و تغافل او همچنان بجاست
غزل ۱۸۵۸ - جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاست
غزل ۱۸۶۲ - شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماست
غزل ۱۸۶۳ - فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماست
غزل ۱۸۶۴ - کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟
غزل ۱۸۶۵ - صبح گشاده رو در دولتسرای ماست
غزل ۱۸۶۶ - در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاست
غزل ۱۸۶۹ - درد دلم ز پرسش ارباب عادت است
غزل ۱۸۷۰ - بیداری سیاه دلان عین غفلت است
غزل ۱۸۷۴ - خاطر چو خرم است به صهبا چه حاجت است؟
غزل ۱۸۷۵ - روی ترا به زلف معنبر چه حاجت است؟
غزل ۱۸۷۶ - با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟
غزل ۱۸۷۷ - از آه، حسن را خطر بی نهایت است
غزل ۱۸۷۸ - تازه است دایم از سیهی داغ عندلیب
غزل ۱۸۸۱ - در بحر شعر، خامشی از لاف بهترست