غزل ۲۴۸۳ - گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده اند
غزل ۲۴۸۶ - شوخ چشمان درد بیش و کم به دل افزوده اند
غزل ۲۴۸۷ - دوربینانی که در پرداز دل کوشیده اند
غزل ۲۴۹۰ - تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمند
غزل ۲۴۹۵ - لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند
غزل ۲۴۹۷ - هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زند
غزل ۲۴۹۸ - در دل شب هر که جامی از می احمر زند
غزل ۲۵۰۳ - با دهان خشک هر کس خنده تر می زند
غزل ۲۵۰۹ - می پرستان در بهشت نقد ساغر می کشند
غزل ۲۵۱۰ - پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کند
غزل ۲۵۱۱ - عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کند
غزل ۲۵۱۲ - هر که بال و پر چو سرو از همت والا کند
غزل ۲۵۱۳ - می به جرأت در قدح در پای خم مینا کند
غزل ۲۵۱۴ - پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کند
غزل ۲۵۱۶ - هر که چین منع از ابروی دربان وا کند
غزل ۲۵۲۲ - هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند
غزل ۲۵۲۵ - آسمان از برق آهم دست و پا را گم کند
غزل ۲۵۲۷ - نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کند
غزل ۲۵۲۸ - مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کند
غزل ۲۵۳۰ - دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند