غزل ۲۴۳۱ - هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شد
غزل ۲۴۳۲ - آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شد
غزل ۲۴۳۵ - ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشد
غزل ۲۴۳۶ - از تماشایی صفای روی جانان کم نشد
غزل ۲۴۳۷ - روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشد
غزل ۲۴۳۹ - عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشد
غزل ۲۴۴۲ - منعم از دلبستگی آزار دنیا می کشد
غزل ۲۴۴۳ - عشق یکسان ناز درویش و توانگر می کشد
غزل ۲۴۵۰ - گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشد
غزل ۲۴۵۲ - از سر پر آرزو دل زردرویی می کشد
غزل ۲۴۵۳ - آن رخ گلرنگ می باید زصهبا بشکفد
غزل ۲۴۵۴ - حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد
غزل ۲۴۵۷ - شمع روشن شد چو اشک از دیده بینا فشاند
غزل ۲۴۵۸ - دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاند
غزل ۲۴۶۰ - هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماند
غزل ۲۴۶۲ - عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماند
غزل ۲۴۶۳ - مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال ماند
غزل ۲۴۶۵ - بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه ماند
غزل ۲۴۷۸ - از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اند
غزل ۲۴۷۹ - حسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده اند